morakot's profileSometimes,the best is no...BlogListsGuestbook Tools Help

Blog


    September 05

    วาดดดดดเขียน

     
    ช่วงนี้มีความสุขกับการเรียนมากมาย
     
    อีกทั้งเป็น ทีเอ วาดรูป  ได้ 3 เดือนแล้วช่วงนี้น้องเรียนเรื่องการวาดรูปสีน้ำ ที่เห็นน้องวาดสีน้ำส่วนใหญ่จะเกรง
     
    กลัวภาพออกมาไม่สวย งานจึงออกมาเหมือนไร้วิญญาณของภาพสีน้ำ กลายเป็นภาพสีโปรเตอร์ซะมากกว่า
     
     
    "การวาดรูปไม่ใช่อยู่ที่ฝีมือแต่อยู่ที่วิญญาณ" 
     อาจารย์บอกซันไว้ว่า
     
     
    หัวใจของภาพอยู่ตรงที่ว่างของภาพ  การวาดรูปที่ดีคือการรู้ว่าไม่ควรวาดส่วนไหนบ้าง
     
    ภาพที่ลงเส้นลงสีจนเต็มไปหมด มักจะเกิดความลึก
     
     
    ศิลปะ ทุกสาย คือการเล่นกับที่ว่าง  ยิ่ง "เล่น" เก่งเท่าไร
    ก็แสดงว่าเป็นนายเหนืองานเท่านั้น
     
     
    สถาปัตยกรรม ก็คือ การออกแบบ ที่ว่าง
     จิตรกรรม คือ การจัดการที่ว่าง
     ประติมากรรม คือ การเล่นกับที่ว่าง
     
    ที่สัมพันธ์กับรูปทรงภายใน และภายนอก
     ดนตรี ก็คือ ความว่างระหว่างเสียง
     วรรณกรรม ก็คือ การเล่นความว่างของหัวใจ
     
     
    อืมนะ..จะว่าไปแล้ว ศิลปะ ทั้งหมดก็เป็น การเล่นกับพื้นที่ว่างเปล่า ของหัวใจ นั้นเอง
     
     
     
     
    September 02

    สดชื่น...จิงๆ...จิงหรอ

    ตั้งแต่มาอยู่หอใหม่ได้ไม่ถึงเดือน..เป็นครั้งแรกที่ได้ปั้นจักรยานตากฝน(หนักมาก)
     
    คนต่างวิ่งหลบฝนกัน..คนในบ้านก็วิ่งออกมาปิดประตู..วินขับมอเตอร์ไซค์ก็วิ่งหาที่หลบฝน..แม่ค้ารีบกางร่มเพิ่งไม่ให้ของกินเปียก 
    แต่..ซัน..ยังปั่นจักรยานอย่างสบายใจเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น..เสียงนกร้อง..กลิ่นดอกราตรีที่หอมหวน..มันทำให้ซันอยากปั่นจักรยานต่อไป..
    เสียงฟ้าร้องทำให้ซันกลัว..กลัวที่จะโดนฟ้าฝ่า..แต่ความกลัวยังสู้การที่อยากปั่นจักรยานต่อไปไม่ได้..ซันก็ยังปั่นจักรยานต่อไป
    มีเสียงดังจากข้างทาง.."เข้ามาหลบฝนเร็ว"..เสียงผู้ชายราวรุ่นพ่อตะโกนมา..ซันตกใจ..ซันเลยคิดว่าตัวเองบ้ารึป่าว..
     
    ซันตั้งคำถามกับตังเองอยู่เสมอว่า..
     
    ทำไมซันคิดสวนทางกับคนอื่น..
    ทำไมซันต้องชอบอะไรที่ต่างจากผู้หญิงส่วนใหญ่
    ทำไมซันทุกข์หรือสุขไม่เข้าหาเพื่อนโดยที่ซันสนิทกับเพื่อนทุกคน
    ทำไมซันไม่มีเพื่อนผู้หญิงคนอื่นนอกจากตาหวาน
    ทำไม่ซันม่ชอบอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่ม
    ทำไมซันต้องชอบอยู่คนเดียว.ทำอะไรคนเดียว
    ทำไมซันชอบไปไหนคนเดียว.ไกลๆ..ดึกๆ
    ทำไมซันอยู่เฉยๆไม่เป็น
    ทำไมซันชอบไปซื้อดอกกุหลาบที่ปากคลองตลาดคนเดียว
    ทำไมซันชอบเอาดอกไม้มาแหวนเพื่อที่จะทำให้มันแห้งแทนที่จะเอามาปักแจกัน
    ทำไมชอบกลิ่นดอกไม้แห้งมากกว่าดอกไม้สด
    ทำไมซันไม่ชอบเดินห้างสรรพสินค้า
    ทำไมซันไม่ชอบดูหนังในโรง
    ทำไมซันไม่ชอบกินข้าวในร้านหรูมีแอร์
    ทำไมซันชอบกินข้าวข้างถนนหรือฟุตบาท
    ทำไมซันชอบปั่นจักรยานตากฝน
    ทำไมซันชอบปั้นจักรยานในวัดตอนเที่ยงคืน(หมาวิ่งไล่ก็บ่จื่อ)
    ทำไมซันนอนไม่หลับถ้าไม่ได้ปั้นจักรยานในวัด
    ทำไมซันไม่โดนฉุด
    ทำไมซันชอบนั่งรถเมย์เล่น
    ทำไมซันชอบลุกขึ้นยืนตบมือร้องเพลงมาร์ตมหาลัย..แบบว่าให้เพื่อนอายแทนเรา
    ทำไมซันชอบทำอะไรพิเลน
    ทำไมซันไม่ชอบดูโทรทัด
    ทำไมซันไม่ชอบอาบน้ำ
    ทำไมซันไม่ชอบฟอกสบู่(แบบว่าอาบน้ำจิงๆ)
    ทำไมซันชอบใส่เสื้อนักศึกษาตัวเดียวทั้งอาทิด
    ทำไมซันไม่รีดเสื้อผ้า
    ทำไมซันไม่ชอบปิดประตูห้องน้ำ
    ทำไมซันไม่ชอบเปิดไฟนีออน(เคยจุดเทียนไฟไหม้ผมก็ไม่จำ)
    ทำไมซันคิดจะไปเที่ยวไหนต้องไปเลย..โดยไม่มีที่ซุกหัวนอน..ก็ช่างมัน
    ทำไมซันชอบคุยกับต้นไม้..เมื่อไปสถานที่ต่างๆ
    ทำไมซันชอบขโมยของ..ของมหาลัยหรือร้านที่ซันไปนั่งกินทุกครั้ง
    ทำไมซันชอบขโมยเทน้ำป่าวกับแป๊ปซี่แทนที่จะเทเหล้าเมื่อไปเที่ยวกะเพื่อน
    ทำไมซันชอบขโมยของอย่างน่าตาเฉย..(เล็กน้อยๆนะแบบว่าเป็นที่ระลึก)
    ทำไมซันต้องบ้ากับงานวิชาในคณะอย่างเดียว
    ทำไมซันชอบเขียนเอหน้ารายชื่อเช็กชื่อของอาจารย์(แบบว่าเป็นเข็ด)
    ทำไมซันไม่อยากเรียนวิชานอก
    ทำไมซันชอบการถ่ายรูปอย่างบ้า..โดยที่ไม่มีความรู้เรื่องนี้เลย
    ทำไมซันชอบเครียดกับทุกเรื่อง...
     
     
    ..มีอีกหลายเรื่องที่ซันเป็น..ตัวซัน..ใจซัน..ที่คนอื่นยากที่จะเข้าใจ..ถ้าไม่เปิดใจรับ..
    ..ซันก็เลยมีทั้งคนที่รักซัน..และ..เกลียดซัน..เยอะ..
     
    สุดท้าย
    ซันขอบคุณ..สิ่งที่ซันเจอมานับ..18..ปีที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครกล้าเหมือน
    ซันขอบคุณ..สรรพสิ่งที่ซันมองไม่เห็นด้วยตา..ที่ทำให้ซันเจอแต่สิ่งที่ดีดี
    ซันขอบคุณ..สวั๋นที่ปั้นตัวซัน..ใจซัน..ให้เป็นแบบสิ่งที่เป็นอยู่
    ซันขอบคุณ..ตาที่ทำให้ซันรู้ว่าซันเหมือนใคร...ตาคนเดียวที่นอนข้างซันตอนเด็กแล้วรู้สึกว่ามีใคร..แม้ว่าไม่อยู่กับซันแล้วแต่ขอให้รู้ว่าตาอยู่ในใจซันเสมอ
    ซันขอบคุณ..ยายที่ทำให้ซันรู้สึกอบอุ่น..และรู้สึกอุ่นใจที่ไม่เหมือนใคร..รักยายซันที่สุด
    ซันขอบคุณ..ป๊าที่คอยบอกสิ่งที่ไม่ดี..แม้ว่าบอกแรงไปหน่อย..ป๊าก็เป็นคนที่รักซันเสมอ..แม้ปากจะไม่พูด..แต่ซันก็รู้สึกได้
    ซันขอบคุณ..แม่ที่ให้คำปรึกษาที่ดี..เป็นทั้งเพื่อน..และคุณแม่ที่ดูแลซันเสมอ..รักแม่ค่ะ..เหมือน..ที่แม่บอกรักซันทุกครั้งก่อนที่จะวางโทรศัพท์
    ซันขอบคุณ..คนรอบตัวซันที่ไม่ใช่คนในครอบครัว..ที่ทำให้ซันรู้ว่าการที่ไม่มีใคร..เราก็มีความสุขได้เหมือนกัน
    ซันขอบคุณ..คนที่รักซัน..คนที่อยู่ข้างซัน..คนทีรับความทุกข์แทนซัน..คนที่เอาใจใส่..คนที่รีดผ้าให้..คนที่ฟังซันเสมอ..คนที่ยอมซันเมื่อซันเอาแต่ใจ
    ถ้าคุณเปิดเข้ามา..ขอให้รู้ไว้ว่าซันก็รักคุณเช่นกัน
    ซันขอบคุณ..แกมากตาหวานที่อยู่เคียงบ่าเคียงไหล่กันชั้นเสมอ..ถึงแม้แกจะเป็นยัง..ชั้นคนนี้จะเป็นเพื่อนแกตลอดไป
     
     
     
     
    August 17

    ว่าง ..

    ....สองวันที่ผ่านมา อ่านหนังสือหมด 3 เล่มเลย ไม่มีไรทำพ่อแม่ก็ไม่อยู่ ..
    ทำสีผมมาใหม่ ช่วงนี้กระแสEMOมาแรงซันก็เอาเลยเต็มที่ แคง ส้ม ทอง ออกมาดีเกินคาด สวยเด่นดี
    แต่ใจรัก SKA นะ
    พูดถือเรื่องหนังสือ ที่อ่านสองเล่มแรก เล่าถึงการเดินทาง แปลกใจมากที่ทั้งสองเล่ม พูดถึง  อ. ปาย จ.แม่ฮ่องสอน
    อ. ปายที่ซันเข้าใจ เป็นอำเภอเล็กๆ แต่แฝงไปด้วยธรรมชาติที่สวยงาม ผู้คนที่ดูเป็นมิตร ผู้คนที่นั้นจะเป็นชนเผ่าแม้วเกือบทั้งหมด
    ก่อนหน้านี้ซันก็เคยอ่านเจออยู่บ้างแล้ว ว่าไปแล้วก็อยากไปแต่ยังหางบอยู่
    หนังสือ Postcard Maker ถ่ายทอดเรื่องราวความรู้สึกลง  Postcard เล่าถึงการเดินทาง ไปยังสถานที่ต่างๆ ส่งถึงคนที่เธอรัก
    เป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่ซันชอบมาก เนื้อหา ไม่มาก แต่ได้ความรู้สึกเต็มเปี่ยม 
    การเขียน Postcard ถึงใครสักคนนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ใช่ใครจะหยิบมาเขียนได้ทันที และต่อเนื่อง
    เพราะต้องใช่จินตนาการและหัวใจ การบอกเล่าถึงความรู้สึก/สถานที่ การเดินทางที่ซ่อนความหมาย
    แม้สาระสำคัญไม่ได้อยู่ที่เนื้อความ หากเป็นอารมณ์ ความคิดถึงต่างหากที่ เคยรับรู้..และส่งต่อจาก..card เช่นกัน